Hey allemaal,

Jullie merkten misschien al dat het hier en op mijn Strava wat stiller was de voorbije weken. Dat had een reden. Tijd dus voor een update — helaas geen sprintnieuws deze keer.

Een paar weken geleden begon ik pijn te voelen aan beide knieën, vooral tijdens het lopen. Omdat de pijn na een aantal weken zelfs in rust niet meer verdween, besloot ik een MRI te laten nemen.

Wat zegt de diagnose?

De resultaten waren duidelijk: ik heb kraakbeenschade. Vooral het kraakbeen op mijn knieschijf is zwaar aangetast — op sommige plekken zelfs volledig verdwenen (graad 4, voor de kenners). Dat zorgt voor pijn bij zowat alles wat ik doe: lopen, trappen nemen, hurken en — jawel — wedstrijden lopen.

Gelukkig is er ook goed nieuws: mijn meniscus, kruisbanden, pezen en spieren zijn allemaal in uitstekende staat. Alleen dat vervelende kraakbeen gooit nu roet in het eten.

Wat betekent dit voor mijn planning?

Mijn plannen voor de Ten Miles moeten op doktersbevel een jaartje de koelkast in. Geen afstel, wel uitstel. Ik ben intussen gestart met revalidatie bij de kinesist — dikke shout-out naar Emma van Sporti-fy. Volgens haar zal ik opnieuw pijnloos wedstrijden kunnen lopen, al is de weg nog lang. Hard werken is de boodschap.

Ik neem mijn verantwoordelijkheid

In verband met deze actie doe ik eerst en vooral zelf mijn duit in het zakje. Mezelf verzorgen was van in het begin deel van de uitdaging. Niet starten door blessure? Dat betekent: €100 boete! Afspraak is afspraak.

Dat bedrag gaat integraal naar de goede doelen die ik met dit project wil steunen. De centjes, net als die van iedereen die al steunde, gaan naar de aparte Speknek-rekening en blijven daar veilig staan tot ik effectief kan starten.

Tot slot: hoe nu verder?

Tot ik weer kilometers kan knallen, blijf ik vooral hard werken achter de schermen: trainen, bijleren en sterker terugkomen. Bedankt voor jullie geduld, ik kom sterker terug!

Liefs, Speknek 🐷➡️🏃‍♂️ (met een beetje vertraging)